Boşanm Çocukları Nasıl Etkiler?

Yazar Emir Tufan Çaykuş
Tarih 05 Eylül 2020 - 23:02
Kategori Danışmanlık,Psikoloji,Ruhsal Bozukluklar

Suçluluk: Anne-babası boşanan çocuklarda ortaya çıkan ilk duygudur. Çocukta “benim yüzümden ayrıldılar” düşüncesi belirgindir. Bu durum çocukta büyüyünce çok büyük duygusal sorunlar olarak ortaya çıkmaktadır.
Korku: Anne-babalarının ayrılmasından sonra neredeyse bütün çocuklar korkuya kapılırlar. Bu korkular; birlikte yaşadıkları ebeveynin onları da bir gün terk edebileceği, giden ebeveynin onu sevmeyeceğinden korkmaları gibidir.
Öfke: Anne-babasının ayrılmasına her çocuk farklı tepki verebilir. Bu durumda yaş ve cinsiyet ön plandadır. Erkek çocuklar bu tepkiyi kavga ederek, okulda tepki çekerek ya da eşyalara zarar vererek gösterebilir. Kız çocuklarda ise içe kapanma ve duygusal tavırlar gösterme gibi davranışlar ortaya çıkabilir.

Üzüntü: Çocukların en fazla gösterdikleri tepki ise, üzüntüdür. Ağlamak, üzgün durmak, yalnız kalmayı istemek, az konuşmak, düşmanca davranmak, sürekli hayal aleminde yaşamak, eski alışkanlıklarını terk etmek gibi davranışlar da bu üzüntünün bir yansımasıdır.

Barışma Arzusu: Ailesi boşanmış çocuklar anne babalarının tekrar barışacağı ümidi ile yaşayabilir. Tekrar barışma ümidi yoksa ebeveynler çocuğa anlayabileceği şekilde bir araya gelme şanslarının “kesinlikle” olmadığını anlatmalıdır.

Yemek Yeme Sorunları: çocuklarında sıklıkla rastlanılan bir sorundur. Çok fazla yemek yiyip bunları geri çıkarma, çok az yemek yeme, odalarında yemek biriktirmek gibi. Bu durumlarda aileler mutlaka çocukla ilgilenmeli ve nedenlerini araştırmalıdır.

Uyku sorunları: Çocuklar, korku ve üzüntülerine bağlı olarak uyku problemleri yaşayabilirler. Kendi yataklarında yatmama, uyumak istememe, kabus görerek uyanma gibi birtakım problemler yaşarlar.

Gerileme: Boşanmaya gösterilen tipik gerileme davranışları; parmak emme, yatağa işeme, anne-babaya vurma, onlara tutku ile bağlanma, değişik konularda tutturmalar, eskiden sevilen bir oyuncağa yeniden dönme ve bağlanma gibidir.
 

Dr. Emir Tufan Çaykuş